O zającu, który szukał swojego miejsca - Agata Baranowska

Ilustracje Agata Baranowska
Wydawnictwo Ilustratornia, 2010
Książka (Księgarnia Trzy Sowy) do kupienia TUTAJ

Nie bój się szukać. Nie będziesz żałował, że nie spróbowałeś.

Czasem znaczną część życia spędzamy na oczekiwaniu. Czekamy na miłość. Na przyjaźń. Na jakieś wydarzenie. Czekamy na zmiany. Na lepsze życie. Czasem czekamy sami do końca nie wiedząc na co. 
Jeśli już padnie pytanie dlaczego... ?
Bo czasem brakuje nam odwagi. Czasem pora jest nieodpowiednia. Czasem oczekiwanie staje się częścią naszego życia. Czasem zwyczajnie tak jest wygodniej.

Są też tacy, którzy zamiast oczekiwania odważnie wychodzą swoim marzeniom na przeciw. Podobnie jak tytułowy Zając. Wielce znużony bezczynnością i monotonią sklepowego życia, jak również nieustannym wyczekiwaniem na dziecko, które go kupi i otoczy miłością, bierze życie we własne zajęcze łapy. Pokonuje lęk przed nieznanym i wyrusza w podróż w poszukiwaniu swojego miejsca w świecie. Podróż gwałtowną, bo z zacisza sklepowej półki wprost do tętniącego życiem Miasta. Podróż emocjonalną, w której bywa samotny, niedoceniany, a czasem niezauważany. Podróż pełną przygód, miejsc, doświadczeń, które ostatecznie ukształtują i wzbogacą jego osobowość.

To bajka refleksyjna, z głębokim wydźwiękiem, niezwykle dojrzała. Od czasu do czasu nasuwa się tylko pytanie czy jej ideę zrozumieją małe dzieci. Wychodzę z założenia, że zawsze warto próbować. Nie w tym roku, to w następnym. Mam nadzieję, że moje dzieci w życie wejdą z pełną świadomością tego, by coś osiągnąć (szczególnie szczęście wewnętrzne) trzeba ryzykować. I swoim marzeniom dobrze czasem jest wyjść naprzeciw. Takie historie mnie osobiście bardzo inspirują. 

Więc pokuszę się o stwierdzenie, że ta książka  szczególnie powinna rozgościć się na półkach naszych dzieci. Ja ogromnie ją cenię. Za minimalizm w każdym szczególe. Ilustracje, słowo, przekaz. Głębokie i mądre, znakomita lektura w każdym wieku.

Księżyc zapomniał - Jimmy Liao

Ilustracje: Jimmy Liao
Wydawnictwo Officyna, 2012

Już nie zobaczysz tego co widziałeś.

Zawiał letni wietrzyk i w ułamku sekundy zniknął bez śladu.

Zapamiętane, już przepadło w niepamięci.

Na ziemi drżą jedynie wątłe cienie drzewa...
 

O Jimmy Liao pisałam już tutaj. Dla mnie MAGIA. Magia w słowie. Magia w ilustracji. Magia książki, w lekturze której przepadłam z kretesem. Uwielbiam Liao za nieograniczoną możliwość interpretacji. Bowiem Księżyc zapomniał podobnie, jak Dźwięki kolorów można czytać na tysiące sposobów, z obrazu, z symbolicznego słowa, w zależności od wieku i etapu w życiu. Każdy człowiek to inna historia. To książka ponadczasowa, która na każdym etapie życia wniesie weń nowe doznania.

 

Księżyc zapomniał to historia o księżycu, który pewnego dnia zniknął z powierzchni nieba. Na świecie zapanował mrok, ludzi ogarnęła panika i wszechogarniający strach. Masowo rozpoczęto produkcję pseudoksiężyców, żółtych zawsze uśmiechniętych piłek. Ludzie dostali to czego chcieli, substytut księżyca, którym szybko jednak się znudzili. Porzucone i zapomniane szybko trafiły do śmietników. Ich czas przeminął. Ludzie zdziwaczeli, na ulicach pojawiły się tajemnicze potwory, groza i przemoc.

 

Lecz prawdziwy księżyc nie zniknął, tylko spadł na ziemię. Skurczony do rozmiaru większej piłki, smutny, niebieski i bez życia. Zostaje wyłowiony ze stawu przez małego chłopca, który przygarnia go, roztaczając nad nim troskliwą opiekę. Ogrzewa, rozbawia, zabiera na spacery, pokazuje zwyczajną codzienność i radość z drobnych rzeczy (Lubili spacerować w deszczu i słuchać, jak krople rozbijają się o parasol). Podejmuje się misji przywrócenia księżycowi jego pierwotnej funkcji, księżycowania. Dzięki wytrwałości i całkowitemu poświęceniu, Chłopiec odnosi sukces, zaraża go optymizmem i radością życia.

 

Książki Liao to bezmiar metafor, To gra, która toczy się nieustannie pomiędzy słowem, a obrazem. Gra, która wciąga, zwodzi i uzależnia. O książkach Liao się nie zapomina.

 

To książka dla dzieci starszych, które zaczynają poszukiwania sensu w życiu, sam autor dedykuje ją "odważnie dorastającym dzieciom". To książka dla dorosłych, którzy z pewnością odnajdą tam siebie. To książka dla tych, którzy od książki oczekują czegoś więcej. Więcej refleksji. Więcej filozofii życiowej. Więcej doznań estetycznych.

 

Moja ocena 6+/6

Czy istnieje to, czego nie widać?

Może tylko chmury to zakryły,

albo wiatr piaskiem sypnął prosto w oczy.

Nie widzę Cię, ale przecież czuję twoje ciepło.

 

Książka (Wydawnictwo Officyna) Tutaj

 

 

Miłość, przyjaźń i stos książek:)

Kocham to moje życie do szaleństwa!

Jest pełne drobnych niespodzianek i miłości. Marzeń, słońca i książek. Podróży, choć chwilowo palcem po mapie. Twierdzę, że na wszystko w życiu przychodzi czas. Mój czas teraz to moje dzieci i  książkowe pasje. To dużo!

Nie żyję przeszłością, zbytnio nie wybiegam w przyszłość. Ta chwila, to dziś ma dla mnie największe znaczenie. Mam rodzinę, dach nad głową i pełną lodówkę. Mam niesamowitego męża, który prawie codziennie budzi mnie świeżo zaparzoną kawą i pysznym śniadaniem. Choć wiem, że czasem mogłoby być odwrotnie. I dzieci mam cudowne. Ciekawe świata, zdrowe, wyjątkowe. Za które bez mrugnięcia okiem oddałabym życie. 

I dzień zwyczajny taki jak dziś, zaczynam od przytulanki, całusa i kocham Cię szepniętego do ucha. Kończę go skrajnym wyczerpaniem, lecz z poczuciem macierzyńskiego spełnienia. Zazwyczaj z wtulającym się we mnie dziecięciem, książką i kubkiem gorącej herbaty.

I mam przyjaciół... Od wielu wielu lat. Takich co zawsze są w pobliżu. Tak zwyczajnie. W zlotach naszych i upadkach. Podczas poznawania świata i w szarej codzienności także. Pomocni, bezinteresowni, najkochańsi na świecie. 

I dzięki nim fotorecenzje  po chwilowym zastoju ruszają dalej. To właśnie oni z odsieczą dziś przybyli. Pożyczysz aparat? Bez chwili zastanowienia słyszę No pewnie! Mimo, że dla nich cenny i często za drugą rękę służący. Dzięki nim zdjęcie stosu jest i od jutra recenzje książek również. Hurra!

 

Kocham nad życie to co mam. Doceniam i delektuję się każdym dniem. Wiem, że nic nie jest dane na zawsze. Więc wczoraj, dziś i jutro, z tej codzienności naszej i drobnostek cieszę się jak dziecko!

  

Dźwięki kolorów - Jimmy Liao

Ilustracje: Jimmy Liao

Wydawnictwo Officyna, 2012

 

Wielkie to szczęście nie wiedzieć dokładnie, na jakim świecie się żyje.

Dobrze znany nam fragment wiersza Wisławy Szymborskiej stanowi motto książki, celnie charakteryzując jej przesłanie.

 

Są takie chwile w życiu, których migawki pozostają w pamięci na długo. Być może na zawsze. Dawka emocji jest tak wielka, że przynosi trwały uszczerbek. Wszak uszczerbek to z pozytywnym wydźwiękiem. Skutkiem dobrodziejstwo samo! Taką magiczną chwilą był mój pierwszy kontakt z chińskim pisarzem i ilustratorem Jimmy Liao*. Pamiętam jakby to było przed sekundą...

Urzeczona wpatrywałam się w kolejne strony tej magicznej książki. Nie nie wpatrywałam się. Ja ją chłonęłam. Każdym zmysłem. Całą sobą. W zakamarkach zaskoczonego umysłu istne kłębowisko myśli. Głębokich takich, dotykając tematów trudnych, frapujących i życiowych. I oto jest pierwsza wykreowana myśl. TO ARCYDZIEŁO! Arcydzieło absolutne!

 

Dźwięki kolorów to podróż młodej niewidomej dziewczyny przez kolejne stacje metra. Odbywa wędrówkę bez celu. Błąka się nasłuchując dźwięków własnych samotnych kroków. Nieustannie się gubi, często podążając w mroku. Szczęśliwie anioł  nieprzerwanie nad nią czuwa. Odbywa podróż pełną refleksji, filozofii i życiowej mądrości. Surrealistyczną wędrówkę wgłąb siebie i swojej bogatej wyobraźni. Do wyimaginowanych i często kuriozalnych miejsc. Miejsc mrocznych i słonecznych. Baśniowych i codziennych. To podróż pełna nadziei, marzeń i wiary w nadejście cudu.

Słowo stapia się tutaj z obrazem. Jedno bez drugiego nie istnieje. W duecie mają ogromną, wręcz hipnotyzującą siłę oddziaływania na czytelnika. Zdania to minimalistyczne frazy, o głębokim przekazie. Z  delikatną nutką pooezji. A ilustracje? Zniewalające, zapierające dech w piersiach, przepiękne! Te zaprezentowane przeze mnie stanowią jedynie skromną namiastkę, tego co czai się w środku na ponad 100 stronicach.

 

Zjawiskowa to książka o przemijaniu, samotności i nieustannym poszukiwaniu.Ta książka na każdym etapie życia przyniesie coś innego. Inny sposób zrozumienia i odbioru. Dla kogo ta książka? Dla starszych dzieci, dla młodzieży, dla dorosłych. To książka dla Ciebie. Dla mnie. Na dziś. I na całe nasze życie. Pozycja obowiązkowa! Książka wielkiego kalibru.

Moja ocena: 6+/6

*Jimmy Liao to ceniony na świecie autor i ilustrator, według Discovery Channel jeden z 6-ciu czołowych przedstawicieli współczesnej kultury na Tajwanie. Francuskie wydanie „Dźwięków kolorów” zdobyło prestiżową nagrodę VERSELE (przyznane przez gremium 45 710 dzieci w wieku 9-11 lat, z Belgii).

Czasem mam wrażenie, że świat nie ma granic.

Czasem nie wiem gdzie jestem, ani dokąd zmierzam.

 

Czasem mam wrażenie, że świat to labirynt pozbawiony wyjścia.

 

 

Całą swoją mocą, wciąż szukam nadziei, boję się okropnie, że przegapię szczęście, stojące tuż przy moim boku.

 

Wczorajsze smutki już poszły w niepamięć. Udało się zapomnieć? To znaczy - było nieważne.

Ludziom w metrze zawsze tak okropnie się spieszy. Czy ktoś czeka na ciebie przy wyjściu na górze?

Jak to jest głowę wznosić ku niebu? Zupełnie zapomniałam... Czy wiecznozmienne chmury wciąż uwodzą ludzi?

Czasem mam wrażenie, że doszłam na sam kraniec świata.

W mieście tak często doznaję przykrości, na szczęście szybko o nich zapominam.

Szukam drżącego światełka, co się w sercu kryje.

A może lepiej rozsiąść się wygodnie i sącząc herbatkę wspólnie porozmawiać o nadziejach na przyszłość.

Czy proszę o tak wiele? Nie da się przewidzieć kolei losu. Śpiewajmy i tańczmy!

 

Książka (Wydawnictwo Officyna) Tutaj